سفیدی کاغذ که محوم نکند لای کلمات گم می شوم...

این روزها زیاد هم می نویسم.دلم می خواهد فقط بنویسم...

دلم می خواهد بخوانم و بنویسم...

کسی گفت: "کتاب روزگار زود ورق می خورد؛صبور باش؛

به جاهاي خوب كتابت هم مي رسي..."

صفحه هاي كتاب من...گمانم خوب ورق خورده اند.

و خدايي كه در اين نزديكي است ؛ لاي اين شب بوها...

من لای صفحه ها و خط های این روزنامه جا مانده ام.....

پس چرا دغدغه هایم لای میز و صندلی های چوبی این

 تحریریه ی لعنتی دوست داشتنی گم نمی شوند....؟